نظر فاطمه برای کتاب میمون ذن و گل نیلوفر

خیلی کتاب حوصله سربری بود. حکایت های که تقریباً همه غیر واقعی و تخیلی و البته همه با پایان قابل پیش بینی. من که وسط کتاب ول کردم و دیگه نخوندم. حکایت های کوتاه و مستقل داره ولی حکایت ها چون قابل پیش بینی آمد کتاب نمی مونه تا آخر مخاطب رو مشتاق نگه داره. بیشتر حکایت ها روی جهان بینی و دیدگاه تأکید دارند ولی نحوه تغییر دیدگاه به اونی که کتاب مد نظر داره رو نمی گه، برای همین این حکایات کاربرد عملی ندارند. مثلاً تو می دونی سخت کوشی چیز خوبیه و باهنر میشه به هدفون برسی ولی صرفاً دونستنش باعث میشه سخت کوش و موفق باشی؟ البته که نه! این باعث شده در عمل فقط چند داستان بچه گانه و بسیار ساده و حوصله سربر بشه