نظر مریم حیدریان برای کتاب دختر من

واقعاً از خوندن «دختر من» لذت بردم 😭🖤از اون کتاباست که اولش شاید فکر کنی یه داستان معمولیه، ولی کم کم انقدر سؤال و راز وارد داستان می شه که دیگه نمی تونی ولش کنی. چیزی که خیلی دوست داشتم این بود که گذشته ی هیزل کم کم برمی گرده. مخصوصاً ماجرای مامانش که سال ها فکر می کرده ترکش کرده. بعد از مرگ پری هولت و خشک شدن دریاچه، پیدا شدن ماشین از کف دریاچه همه چی رو عجیب تر می کنه و آدم هی با خودش می گه خب پس واقعاً اون سال ها چه اتفاقی افتاده من فضای داستان رو هم خیلی دوست داشتم یه شهر کوچیک، یه دریاچه که داره خشک می شه، خونه ی قدیمی و کلی راز که انگار سال ها زیر آب قایم شده بودن و حالا یکی یکی دارن بیرون میان. به نظرم قشنگ ترین قسمت کتاب اینه که فقط دنبال این نیستی که بفهمی «چی شده»، بلکه کم کم به همه شک می کنی و می بینی گذشته ی آدم ها شاید اون چیزی نباشه که همیشه فکر می کردی. در کل خیلی دوستش داشتم. شاید بعضی جاها یکم آروم پیش بره، ولی من اونجا رو هم تحمل کردم زود رد شه ببینم بعدش چی میشهاگه داستان های معمایی با رازهای خانوادگی و گذشته های عجیب رو دوست دارید، به نظرم حتماً امتحانش کنید. من که خیلی خوشم اومد.