نظر صادق حسن پور رحیم آبادی برای کتاب صوتی بادها

بادها برای من بیشتر از اینکه یک داستان معمولی باشه شبیه یک گفت و گوی درونی و تلخ درباره گذر زمان، پیری، تنهایی و تغییر آدم هاست چیزی که اولش شاید کمی عجیب و حتی پراکنده به نظر بیاد کم کم تبدیل میشه به روایتی که آدم رو وادار می کنه به بعضی چیزهای خیلی ساده ولی مهم زندگی دوباره فکر کنه به نظرم نقطه قوت کتاب همین نگاه بی پرده و بدون تعارف نویسنده هستش نه سعی می کنه پیری رو زیبا جلوه بده و نه از بیان بخش های ناخوشایند زندگی فرار می کنه بعضی قسمت ها ممکنه برای همه جذاب نباشه و ریتم روایت هم گاهی کند بشه ولی اگر با حوصله گوش بدی لایه های بیشتری از داستان خودشون رو نشون میدن در مورد نسخه صوتی هم صدای راوی به نظرم با فضای اثر هماهنگه و مخصوصاً در بخش های تأملی حس تنهایی و سردرگمی شخصیت رو خوب منتقل می کنه از اون کتاب هاست که شاید بعد از تموم شدنش بگی خب داستان خاصی اتفاق نیفتاد ولی چند ساعت بعد متوجه میشی هنوز داری به بعضی حرف هاش فکر می کنی برای من جذابیت اصلی بادها دقیقاً همین بود.