به نظرم «منتخب نقره ای» دقیقاً از اون داستان هایی بود که همه چیزش به اندازه بود؛ نه چیزی اضافه داشت که حوصله سربر بشه، نه چیزی کم داشت که داستان ناقص به نظر برسه. ریتم، شخصیت ها، فضای داستان و اتفاقات همگی به اندازه و در خدمت قصه بودن. من واقعاً از خوندنش لذت بردم و از اون کتاب هایی بود که خیلی راحت تونست منو با خودش همراه کنه.