نظر نوشین برای کتاب صوتی عمارت گالانت

«عمارت گالانت» اثر ویکتوریا شواب، رمانی گوتیک و فانتزی است که بیش از هر چیز بر فضاسازی تکیه دارد. عمارت مرموز، سایه ها، ارواح و جهان موازی، فضای تاریک و جذابی می سازند که یکی از نقاط قوت اصلی کتاب است. شخصیت اولیویا نیز به عنوان دختری تنها و متفاوت، به خوبی با فضای داستان هماهنگ شده است. سکوت اولیویا و ناتوانی او در صحبت کردن، برخلاف تصور اولیه، به نقطه ای برای شکل گیری هویت و ارتباط او تبدیل می شود. ایدهٔ تقابل جهان واقعی با جهان سایه، ظرفیت زیادی دارد و مفاهیمی مثل مرگ، تنهایی، خانواده و تعلق را مطرح می کند. با این حال، داستان در بعضی بخش ها بیش از حد به توصیف فضا و رازآلود نگه داشتن ماجرا وابسته است. ریتم نیمهٔ اول نسبتاً کند است و گاهی احساس می شود داستان دیر وارد بخش اصلی خود می شود. در مقابل، اتفاقات پایانی با سرعت بیشتری پیش می روند و بعضی از ایده ها فرصت کافی برای پرداخت پیدا نمی کنند. شخصیت های فرعی نیز می توانستند عمق بیشتری داشته باشند و روابط میان آن ها با اولیویا طبیعی تر و تدریجی تر شکل بگیرد. با وجود این ضعف ها، نثر تصویری و حال وهوای افسانه وار کتاب بسیار دلنشین است. شواب موفق می شود عمارت را از یک مکان ساده به بخشی زنده از داستان تبدیل کند. در واقع، خود عمارت تقریباً به اندازهٔ شخصیت اصلی حضور و هویت دارد. کتاب بیشتر یک افسانهٔ تاریک دربارهٔ تنهایی، خانواده و انتخاب سرنوشت است تا یک فانتزی پیچیده. به همین دلیل، اگر خواننده به داستان های گوتیک و رازآلود علاقه داشته باشد، احتمالاً از آن لذت خواهد برد. اما کسانی که دنبال پیرنگی پرپیچ وخم و جهان سازی بسیار عمیق هستند، ممکن است کمی ناامید شوند.