نظر N برای کتاب هیتلر و نازی‌ها: بر پایه اسناد تاریخی

مطالعه هیتلر فقط مطالعه گذشته نیست؛ مطالعه این است که چگونه یک جامعه می تواند قدم به قدم آزادی و اخلاق خود را از دست بدهد. اگر بخواهم کتاب را در یک جمله خلاصه کنم: هیتلر به تنهایی نازیسم را نساخت؛ نازیسم از ترکیب بحران های جامعه، ایدئولوژی نژادپرستانه، تبلیغات، جاه طلبی سیاسی، نهادهای سرکوبگر و تصمیم های انسان های متعدد شکل گرفت و در نهایت به جنگ جهانی و نسل کشی انجامید. و شاید مهم ترین پیام اخلاقی کتاب این باشد: بزرگ ترین خطر فقط وجود یک دیکتاتور نیست؛ خطر زمانی آغاز می شود که جامعه به تدریج دروغ، نفرت، تبعیض و سرکوب عادی کند. به نظر من یکی از ارزشمندترین درس های این کتاب این است که دیکتاتوری معمولاً یک شبه به وجود نمی آید. پرسش مهم کتاب فقط این نیست که: «هیتلر چگونه به قدرت رسید؟» بلکه سؤال عمیق تر این است: «چگونه یک جامعه مدرن و پیشرفته مانند آلمان توانست به حکومتی تبدیل شود که جنگ جهانی، سرکوب گسترده و نسل کشی را رقم زد؟» هیتلر در سال ۱۹۲۳ تلاش کرد در مونیخ قدرت را به دست بگیرد، اما شکست خورد و زندانی شد. این شکست برای او یک درس مهم داشت: قدرت را نمی توان فقط با کودتا گرفت؛ باید از ساختار سیاسی موجود استفاده کرد. بعد از آزادی، نازی ها بیشتر روی انتخابات، تبلیغات و سازمان دهی سیاسی تمرکز کردند. کرو می خواهد نشان دهد که ظهور نازیسم را نمی توان فقط با شخصیت هیتلر توضیح داد. بحران اقتصادی، شکست آلمان در جنگ جهانی اول، ضعف جمهوری وایمار، ترس از کمونیسم، ملی گرایی افراطی، تبلیغات، یهودستیزی و همکاری یا سکوت بخش هایی از جامعه همگی در این فرایند نقش داشتند.