اولین کتابیه که از این نویسنده میخونم. جالب بود. انگار کل کتاب یه تمثیل روانشناسانس که بگه عقل ناجیه و طمع و حرص و کینه باعث نابودی. یکم کشداره و شخصیتهای فرعی زیادی داره بنابراین شاید گاهی خسته کننده به نظر بیاد اما تا پایان هر قضاوتی درباره گره گشایی اشتباهه.