نظر افسانه فخرایی برای کتاب مثنوی معنوی: شریعت و طریقت

عبدالحسین زرین کوب نویسنده بسیار قوی وفاخر معاصر است که در این کتاب ابتدا به شریعت می پردازد که راه و چهارچوب را نشان مان می دهد و سپس طریقت که حرکت و شناخت عمیق درونی ماست و در نهایت رسیدن به حقیقت... من این کتاب جذاب زرین کوب را بیشتر از اینکه درباره ی شریعت و طریقت بدانم اثری درباره ی «چگونگی عمیق وژرف شدن انسان» میدانم. حضرت مولانا و استاد زرین کوب نمی گویند فقط دین را بدان، بلکه می گویند آیا این دانستن تو را عوض کرده است و شناخت درونی رخ داده است؟؟!! نقد و تحلیل کتاب: نقطه ای که مولانا و زرین کوب و روانشناسی و فلسفه به هم می رسند اینست: «ارزش یک باور فقط در چیزی نیست که به آن باور داری بلکه در انسانی است که به واسطه ی آن باور، به آن تبدیل می شوی.» نقطه ی قوت بزرگ زرین کوب از نظر فلسفی تفکیک ظاهر و باطن است. مولانا در فضای اسلامی و قرآنی می اندیشد اما از همان فضای دینی به سمت تجربه ای درونی و عشق و شناخت حقیقت حرکت می کند. زبان فکری و قلم جذاب زرین کوب میان پژوهش دانشگاهی و نثر ادبی پلی ایجاد می کند که نثری صرفاً خشک و تحقیق گونه نباشد. با وجود ارزش بالای اثر یک نقد مهم می توان داشت: زرین کوب در مقام دفاع از سازگاری مثنوی با شریعت قرار می گیرد تا نقد رادیکال خود مفهوم شریعت. این کتاب برای تجربه ی عرفانی و فهم متعارف دین عالی و بی نقص است، ممنونم از کتابراه عزیز.