نظر مهدیه برای کتاب هیچکس چیزی ندید

قدرت رمان در این است که حادثه ای هولناک را در فضایی کاملاً روزمره شکل می دهد؛ قطار، ایستگاه، رفت وآمد مردم و شلوغی شهر. همین عادی بودن ماجرا آن را باورپذیرتر و ترسناک تر می کند. نویسنده نشان می دهد برای وقوع یک فاجعه همیشه به صحنه ای تاریک و مرموز نیاز نیست؛ گاهی چند دقیقه غفلت در جایی عمومی کافی است. بخشی از کشش داستان بر پایه ی پنهان کاری است. بنابراین ممکن است بعضی اطلاعات عمداً دیر ارائه شوند و خواننده احساس کند نویسنده بیش از اندازه او را منتظر نگه داشته است. تغییر دیدگاه ها و رفت و برگشت های زمانی می تواند در بخش هایی کمی گیج کننده باشد، به خصوص اگر کتاب را با فاصله یا حواس پرتی بخوانید. در بعضی قسمت ها، رفتار شخصیت ها ممکن است از نگاه خواننده کمی غیرمنطقی یا بیش ازحد نمایشی به نظر برسد؛ این مسئله در بسیاری از تریلرهای معمایی برای حفظ هیجان رخ می دهد.