نظر فترس برای کتاب خاطرات آدم و حوا

خاطرات آدم و حوا از آن کتاب هایی هست که در ظاهر داستانی ساده درباره ی نخستین زن و مرد دنیاست، اما پشت این روایت ساده، نگاه ظریف و طنزآمیز مارک تواین به عشق، تفاوت های زن و مرد و شکل گیری رابطه ی انسانی قرار دارد. یکی از جذاب ترین ویژگی های کتاب این هست که آدم و حوا هرکدام اتفاقات را از زاویه ی دید خودشان روایت می کنند. همین موضوع باعث می شه یک اتفاق واحد، از دو نگاه کاملاً متفاوت دیده بشه. مارک تواین با این روش نشان میده که در یک رابطه، آدم ها همیشه یکدیگر را آن طور که خودشان فکر می کنند نمی بینند. به نظرم مهم ترین قسمت کتاب، تغییر تدریجی رابطه ی آدم و حواست. چیزی که در ابتدا برای آدم مزاحمت به نظر می رسه، کم کم تبدیل به چیزی می شه که بدون آن زندگی برایش بی معناست. (عشق همیشه از یک احساس بزرگ و ناگهانی شروع نمی شود؛ گاهی از عادت کردن به حضور یک نفر، شناختن او و فهمیدن ارزشش شکل می گیرد.) می شه گفت منظور کلی کتاب این باشه. طنز کتاب هم خیلی دوست داشتنی هست. مارک تواین آدم و حوا را موجوداتی دست نیافتنی و کاملاً اسطوره ای نشان نمیده برعکس، آن ها را شبیه انسان های معمولی با غرور، حسادت، کنجکاوی، سوءتفاهم و علاقه تصویر می کنه که باعث میشه خواننده بیشتر جذب خوندن ادامه کتاب بشه. به طور کلی این کتاب بیشتر از اینکه درباره ی آدم و حوا باشه درباره ی خود انسان و رابطه ی انسان ها با یکدیگر هست. اگر دنبال کتابی هستی که در چند ساعت تمامش کنی ولی بعد از تمام شدنش کمی درباره ی عشق و رابطه ی آدم ها فکر کنی، انتخاب خیلی خوبیه.