نظر Arsalan برای کتاب صوتی دراکولا

دراکولا
Arsalan
۱۴۰۵/۰۵/۱۷
00
"همه خون آشامان از زیر سایه دراکولا در اومدن" این جمله بهترین توصیف برای این کتاب و این شخصیته. پر بیراه نیست اگه بگیم تمام خون آشامان مدرن که بعدها در فیلم و سریال ها و داستان های معروف و بعضا موردعلاقه مون دیدیم از این داستان الهام گرفتن. شاید الان بسیاری از عناصر این داستان نظیر: خون آشام اشراف زاده، قلعه تاریک، قربانیان تبدیل شده و ترس از موجودی که شب هنگام ظاهر میشه کمی کلیشه ای باشن ولی باید این رو هم در نظر داشته باشیم که خیلی از همین کلیشه ها بعد از این داستان شکل گرفتند. دراکولا تماما در مرکز داستان قرار داره. برام استوکر کاری کرده که وجودش همواره احساس بشه حتی وقتی که نیست. در بعضی روایات شخصیت ها هم میبینیم که اطرافیانشان به نوعی درگیر جنون و بیماری میشوند که علتش مشخص نیست مثل آقای رینفیلد و خانم لوسی وستنرا؛ و یا اینکه مورد عجیب کشتی دیمیتر، فرار گرگ های باغ وحش و... درحالی که بعدا می فهمیم دراکولا در پشت همه اینها بوده. یکی از نقاط قوت داستان، نوع روایت آن است؛ به این منظور که ما داستان رو از دید شخصیت های مختلف کتاب در قبال نامه ها، تلگرام ها، یادداشت های شخصی و دفتر خاطرات میخوانیم، و حس و حال اونها رو در مواجهه با این پدیده نامعلوم و بعدا ترسناک به خوبی درک میکنیم نکته بعدی فضاسازی داستان است. اون حس تنهایی، دورافتادگی، ناامیدی و مواجهه با ناشناختگی در کنار خفقان و عناصر گوتیک همه چیز رو برای یک اثر ترسناک کلاسیک محیا کرده. البته کتاب کاملا بی نقص نیست، کتاب در بعضی جاها افت میکند و خواندنش ممکن است کسل کننده باشد، دیالوگ های به شدت رسمی حتی بین دوستان صمیمی، بعضی تصمیمات غیر منطقی و غیر طبیعی افراد در مواجهه با خطرات و ناشناخته ها تنها مشکلات کتاب هستند
هیچ پاسخی ثبت نشده است.