نظر امیرحسین رحیمی برای کتاب بوف کور

بوف کور، نه صرفاً یک داستان، بلکه یک کالبدشکافی دقیق از انزوای انسانی است که با تکنیک های روایی پیشرو نوشته شده. هدایت در اینجا دست به تجربه ای زده که مرز بین واقعیت، رویا و کابوس را به کلی از بین می برد. آنچه برای من در بازخوانی این کتاب برجسته بود، نه فقط “مرگ آگاهی” معروف آن، بلکه دقت ریاضی گونه ی هدایت در چیدمان نمادهاست؛ جایی که تکرارها و بازگشت ها، عملاً مانند یک الگوریتم، ذهن خواننده را در یک لوپِ بی انتها اسیر می کنند. بوف کور از آن دست کتاب هایی است که هربار به آن برمی گردید، کدهای تازه ای از آن استخراج می کنید.