نظر زینب پورکلهر برای کتاب هیچکس چیزی ندید

سلام و درود اولین کتابی که از این نویسنده به لطف کتابراه عزیز خواندم. البته عنوانش فریبنده و جذاب بود ولی آیا واقعا کسی چیزی ندید؟ داستان با یک مادر پر مشغله به نام سیو با سه بچه در سنین نوزادی، دوساله و شش ساله در یک متروی شلوغ در یک کشور غریب و یک شهر ناآشنا آغاز می شود، اولین موضوعی که نظرم را جلب کرد حضور این مادر بی مسئولیت در این مکان شلوغ و ناآشنا با سه بچه قد و نیم قد بود، دیگر اینکه مرتب به دو دخترش که جلوتر بودند نهیب میزد که سریع وارد واگن شوند در حالی که برعکس، باید میگفت به من بچسبید و از من دور نشوید، واقعابه همچین مادری چه باید گفت؟ و اینکه اتفاقا خیلی ها دو بچه سرگردان را دیدند اما توجه نکردند، حتی یک خانم بخیه پای فی را شناسایی کرد ولی آنقدر سرش به جزئیات دیگر گرم بود که به مسائل دیگر توجه نداشت، و آیا فی شش ساله واقعا اینقدر نمی فهمید که نباید خواهر دوساله اش را تنها بگذارد؟ داستان پر از جزئیات بی اهمیت و رازهای گیج کننده است اما موضوع مهم این نیست که آیا واقعا کسی چیزی ندید؟ بلکه موضوع صلاحیت پدر و مادر برای نگهداری فرزندان است