نظر فردوس محمودیان برای کتاب سیرکی که می‌گذرد

سیرکی که می گذرد کتابی است که بیشتر از اینکه بر ماجراهای پرهیجان تکیه کند، بر حال وهوا، خاطره و راز استوار است. اگر بخواهم خیلی خلاصه نظر بدهم: 🌫️ فضای داستان آرام، مه آلود و نوستالژیک است. 🧩 روایت پر از ابهام است و همه چیز را مستقیم توضیح نمی دهد. ❤️ رگه ای از عشق و دلبستگی دارد، اما عاشقانه ی پرشور نیست. ✍️ نثرش زیبا و شاعرانه است و بیشتر برای لذت بردن از فضا و حس داستان خوانده می شود. امتیاز من: نثر: ⭐⭐⭐⭐⭐ (۹. ۵/۱۰) داستان: ⭐⭐⭐⭐☆ (۸/۱۰) هیجان: ⭐⭐⭐☆☆ (۶/۱۰) ماندگاری: ⭐⭐⭐⭐☆ (۸.۵/۱۰) ، اگر از کتاب هایی مثل ربه کا و داستان های رازآلود با فضای خاص لذت می بری، احتمال دارد از این کتاب هم خوشت بیاید. اما اگر دنبال داستانی پرکشش و پرحادثه باشی، شاید کمی کند به نظر برسد. اگر بخواهم بین این کتاب و غرور و تعصب یکی را پیشنهاد بدهم، غرور و تعصب را انتخاب می کنم؛ اما اگر دلت یک رمان متفاوت، شاعرانه و تأمل برانگیز می خواهد، سیرکی که می گذرد انتخاب جذابی است.