نظر زهرا اشرفی برای کتاب ساعت دل

ساعت دل کتابی بود که با نگاهی متفاوت به لایه های درونی انسان نگریسته بود. اما در حین مطالعه، جای خالی یک مفهوم برای من خیلی پررنگ بود: خدا و معنای زندگی در سایه ی ابدیت. به نظر می رسد بسیاری از اضطراب های وجودی که بیماران یالوم یا حتی خود او با آن دست وپنج نرم می کنند، به ویژه ترس از مرگ، ریشه در نوعی نگاهِ محدود به هستی دارد. به اعتقاد من، اگر در فضای فکری این کتاب، جایگاه پررنگ تری برای اعتقاد به مبدأ و معاد وجود داشت، بسیاری از این افسردگی ها و آشفتگی ها جای خود را به آرامش می داد. به قول معروف، وقتی خدا در متن زندگی انسان حضور نداشته باشد، سایه ی سنگینِ پوچی و ترس از پایان، سنگینی می کند. در مجموع، کتاب برای شناختِ دغدغه های روان شناختیِ انسانِ مدرنِ بدونِ خدا، بسیار تأمل برانگیز بود.