نظر امیرحسین فروتن برای کتاب صوتی استادی در عشق

این کتاب رو وقتی خوندم، حس کردم انگار یکی آروم نشسته رو به‌ روم و هی میگه باید از خودت شروع کنی، اما راستش اوایلش من خیلی دقیق متوجه منظور نویسنده نبودم. حرف‌ هاش درباره‌ی عشق، احترام و رابطه قشنگ بود، ولی وقتی آدم ذهنش شلوغه و از آدم‌ها زخم خورده، عمل کردن به این توصیه‌ها اصلاً راحت نیست. بعضی قسمتها امید می‌ داد، بعضی جا‌ها هم باعث می‌ شد بیشتر به اشتباهاتم فکر کنم. با همه‌ی این اوصاف، حس می‌ کنم نویسنده نمی‌ خواست یه نسخه‌ی خارق العاده بده؛ فقط می‌ خواست یاد آوری کنه که بیشترِ دعوا‌ها از ترس‌ها و سوء تفاهم‌های خودمون شروع میشن. شاید اگه حالم بهتر بود، برداشت عمیق‌ تری از کتاب داشتم. الان فقط میتونم بگم این کتاب برای من مثل یه آینه‌ای بود که دوست نداشتم همیشه توش نگاه کنم، اما هر بار یه چیزی از خودم رو نشونم میداد. هنوز با همه حرف‌ هاش موافق نیستم، ولی بعضی جمله‌ هاش مدت‌ها توی ذهنم موند و وادارم کرد کمی آروم‌ تر به آدم‌ها و حتی به خودم نگاه کنم.