نظر Mah برای کتاب به خودت نگیر

خیلی کتاب عالی بود من این کتاب رو خوندم طوری نوشته شده بودش که انگار زندگی کرده بودم و دقیقاً داشت منو توصیف می کرد آره من همون آدمی بودم که فقط یا توی گذشته گیر کرده بودم یا توی آینده... اما از الان یاد گرفتم که باید توی حال زندگی کنم برای آرامش روانم باید از قید خیلی آدما بگذرم تا بتونم زندگی بهتری داشته باشم روابط سمی کنار بزارم و از اونا فاصله بگیرم و ا آدم های مفید در ارتباط باشم و مشکلات دیگران را به مشکلات خودم اضافه نکنم و حد و مرز تعیین کنم تا کیفیت زندگیم بهتر بشه و زندگی خودم سمت پس زمینه نره به جای اون ها زندگی بکنم یا بخوام هر موقع بشینم و مشکلاتشون رو گوش بدم یا بخوام بهشون راه حل بدم باید حد و مرز تعیین بشه تا دوست واقعی رو از دوست سمی تشخیص بدی و به موقع ازشون فاصله بگیری تا دوست واقعی رو از دوست فیک تشخیص بدی و قرار نیست همیشه تو اون آدمی باشی که به دیگران مشاوره میده و به مشکلاتشون گوش میده و آدم مهربونی هست و خودشو مسئول می دونه که مشکلات همه رو حل بکنه در صورتی که ون آدم هایی که این کارو براشون کردی هرگز اون مهربونی و اون زمان رو به تو اختصاص نمیدن حتی به مشکلاتت گوش نمیدن چه برسه بخوام بهش راه حل بدن یا کم بهت دلداری بدن یا بخوان اونو حلش بکنن باید یه جوری باشه که حداقل ونقدری که بهش زمان و انرژی و وقت می ذاری حداقل یه چیزی در قبالش بگیری وگرنه از درون فرسوده میشی پس باید تو همه شرایط هر کسی که باشه حد و مرز نگه داشته بشه و گفته بشه