نظر zahra برای رمان دفتر خاطرات

همیشه فکر میکردم دلیل معروف شدن این کتاب فقط به خاطر داستان عاشقانه شه ولی بعد از خوندنش حس کردم اصلا موضوع اصلی عشق نیست موضوع اصلی اینه که بعضی آدما حتی وقتی زمان همه چیزو عوض میکنه باز حاضر نیستن از چیزی که واقعا براشون ارزش داره دست بکشن نواً برای من فقط یه شخصیت عاشق نبود بیشتر شبیه آدمی بود که بلد بود منتظر بمونه بدون اینکه مدام دنبال ثابت کردن خودش باشه از اون طرف الی هم فقط بین دو نفر گیر نکرده بود بیشتر بین دو جور زندگی گیر کرده بود بین چیزی که ازش انتظار میرفت و چیزی که ته دلش واقعا میخواست همین کشمکش باعث شد شخصیتش برام واقعی باشه چون کمتر کسی هست که هیچ وقت بین دلش و عقلش گیر نکرده باشه یه چیزی که خیلی به دلم نشست این بود که نویسنده عشقو فقط توی روزای قشنگ نشون نمیده اتفاقا جاهایی که سختی و فاصله و سکوت بین شخصیتا بود بیشتر حس کردم دارم یه رابطه واقعی میخونم نه یه داستان رویایی برای همین آخرش بیشتر از اینکه تحت تاثیر اتفاقای داستان باشم درگیر احساسات شخصیتا شدم البته بعضی جاها حس کردم نیکلاس اسپارکس زیادی روی توصیف احساسات و فضا مکث کرده و ریتم داستان کند میشه مخصوصا اگه کسی رمانای پراتفاق دوست داشته باشه شاید چند فصل اول براش خیلی آروم پیش بره بعد از تموم شدن کتاب بیشتر از خود داستان به این فکر میکردم که آیا عشق واقعا همون حس پرشور اول رابطه است یا اون انتخابیه که آدم سالها بعد هم هر روز دوباره انجامش میده شاید برای همین دفتر خاطرات با اینکه یه رمان عاشقانه است برای من بیشتر درباره وفاداری بود تا عاشق شدن همین باعث شد مدت زیادی بعد از تموم شدنش هنوز به نواً و الی فکر کنم