شنیدن کتاب صوتی حاج آخوند با قلم و صدای عطاءالله مهاجرانی رو پیشنهاد نمیکنم. حداقل در مترو و خیابان تهران. کتابیه که حقش نیست در ازدحام و هیاهو خط خطی بشه. چینی گل دار ظریفیه که باید مراقبت کرد لب پر نشه. باید ذره ذره چشیدش و ورقش زد. آن وقت مثل آب خنکی میشه در گرمای تابستان. در هم جوش شیرینی ه از مرام و مسلک حاج آخوند -یک روحانی اخلاقی-، مناسبات و دریافت ها و تأملات فرهنگی آقای مهاجرانی، صداقت و صافی اهالی روستای مهاجران و مارون، شخصیت ها و اتفاقات سیاسی و بعضا مراودات بین المللی مبتنی بر فرهنگ. کتاب صوتی رو خود آقای مهاجرانی خوانده و طبیعتا انتظار فن بیان و استانداردهای شنیداری ای که از یک گوینده حرفه ای میره رو نمیشه داشت، اما اینکه راوی ماجرا خود با صدایش کتاب را می خواند لطف مضاعفی به اثر داده.