نظر N برای کتاب هیچکس چیزی ندید

یه تریلر روانشناختی از آندریا ماراست که حول محور یک اتفاق عجیب در یک شهر کوچک میچرخه. مارا در خلق تعلیق و نگه داشتن خواننده در حالت ابهام مهارت بالایی داره. توصیف فضای بسته و رازآلود یک جامعه ی کوچک که همه همدیگه رو میشناسن، خیلی باورپذیره. کتاب به این میپردازه که چطور آدمها چیزهایی رو میبینن ولی ترجیح میدن ندیده بگیرن. اما نقدی که به این کتاب وارده این هست که شخصیتهای کلیشه ای هستند بعضی شخصیتها قابل پیشبینیان و عمق کافی ندارن. برخی منتقدان معتقدن پایان داستان کمی عجولانه و قابل حدسه. پیشنهاد می کنم به افرادی که به تریلرهای روانشناختی با فضای معمایی علاقه دارن، این کتاب انتخاب خوبیه. عنوان کتاب دقیقاً به قلب داستان اشاره داره. مارا به این سوال می پردازه که چرا آدمها وقتی شاهد اتفاقی هستن، ترجیح میدن سکوت کنن؟ این تم در جامعه ی مدرن خیلی به موقع و قابل لمسه. روایت و ساختار داستان با چند خط زمانی و از دید شخصیتهای مختلف روایت میشه. این ساختار چندلایه به کتاب عمق میده، ولی گاهی هم باعث سردرگمی خواننده میشه. قلب تپنده ی این رمان، مفهوم «ندیدن» است. مارا به زیبایی نشان می دهد که «ندیدن» همیشه به معنای واقعاً ندیدن نیست؛ گاهی آدمها می بینند اما انتخاب می کنند که ندیده بگیرند. این انتخاب، گاهی از ترس است، گاهی از بی اعتنایی و گاهی از ترس از درگیر شدن در ماجرا. نویسنده این پرسش را پیش می کشد که آیا سکوت در برابر بی عدالتی، خودش نوعی همدستی با آن نیست؟ این تم در دنیای امروز که شبکه های اجتماعی پر از شاهدانی است که فقط تماشا میکنند و هیچ اقدامی نمی کنند، بسیار به موقع و قابل لمس است. ساختار کلی داستان یادآور بسیاری از تریلرهای خانگی موفق است و نوآوری چندانی ندارد. برخی فصل ها کشدارند.