نظر Parsis برای کتاب چشم‌ها بهترین بخش ماجرا

این کتاب یک هور اجتماعی خشم آلود و تجربه ای ناخوشایند اما اعتیادآور است که روایتگر خشم زنانه، نژادپرستی و فتیش سازی علیه زنان آسیایی تبار است، بهتر بود در ژانر وحشت یا تخیلی قرار میگرفت تا معمایی و جنایی. جی-وون شخصیتی پیچیده و غیرقابل پیش بینی است که خواننده را با خود همراه می کند، حتی وقتی از خط قرمزها عبور می کند. اما شخصیت های منفی (مثل جرج و جفری) بسیار کلیشه ای ترسیم شده اند و عمق کافی ندارند. روند تکراری در کتاب بارها و بارها اتفاقاتی را که قرار است بیفتد، به خواننده گوشزد می کند و غافلگیری پایانی را از بین می برد. سیر جنون جی-وون ناگهانی به نظر می رسد و انگیزه های روان شناختی او به خوبی ریشه یابی نمی شود. در مجموع، ایده ای جسورانه و شروعی پرامید است، به نظرم در اجرا از پتانسیل واقعی خود جا مانده.