نظر Nila برای کتاب دوشیزگان

من «دوشیزگان» رو بیشتر به خاطر فضای مرموز و حال وهوای دانشگاه کمبریج دوست داشتم؛ جوریه که مدام به این و اون شک می کنی و دلت می خواد زودتر بفهمی پشت ماجرا چیه. داستان کشش خوبی داره، ولی بعضی کارهای شخصیت اصلی خیلی منطقی به نظر نمی رسه و پایانش هم برای من یه کم ناگهانی و زورکی بود. در کل کتاب سرگرم کننده و خوش خوانیه، ولی راستش به اندازه ی «بیمار خاموش» غافلگیرم نکرد.