نظر امیرحسین فروتن برای رمان خرمگس

راستش من زیاد به بحث های سیاسی علاقه مند نیستم، واسه همین بعضی قسمت هاش رو فقط خوندم و رد شدم. شاید اگه علاقه بیشتری داشتم، بهتر متوجه می شدم. شخصیت کشیش هم خیلی عجیب بود. یه وقتایی دلم براش می سوخت، یه وقتایی هم واقعاً از دستش حرص می خوردم. این برام جالب بود که یه شخصیت همزمان هم قابل ترحم باشه هم اعصاب خرد کن. به نظرم اسم «خرمگس» هم تا آخر داستان معنی خودش رو پیدا می کنه. اول فکر می کردم اسم عجیبیه، ولی بعد فهمیدم بی دلیل انتخاب نشده. یه چیز دیگه هم اینکه احساس کردم نویسنده گاهی می خواست حرف های خودش رو از زبون شخصیت های داستان بزنه. درکل با اینکه قدیمی بود ولی خیلی جالب هم بود.