این کتاب اصلاً “حال خوب کن” نیست. اگر به دنبال کتابی هستی که در این روزهای پرفشار، به تو آرامشِ کاذب بدهد، اصلاً سراغ این کتاب نرو. «اتاقی برای مهمان» استرس زاست. این کتاب فشارِ روانیِ نگهداری از یک بیمار را طوری توصیف می کند که شاید ناخودآگاه، آن قدر که باید از “ایده ی ایثار و فداکاری” در ذهنت داری، فاصله بگیرد. «بزرگ ترین بی رحمی در حقِ یک بیمار، نه نادیده گرفتن او، بلکه اجبارِ او به پذیرشِ نگاهِ ما به زندگی است.»