نظر Anita برای کتاب دوازده پرنسس رقصنده: مجموعه داستان ویژه نوجوانان

باید به مرزی بین داستانهای حرفه ای و این داستانهای سطحی و کلیشه ای بذاریم وقتی به داستانهایی مثل دوازدهپرنسس نگاه میکنیم واقعاً آدم جا میخوره که چطور میشه این قدر از منطق فاصله گرفت مثلاً اینکه یه دختر بزرگ بدون هیچ فرآیند منطقی یا عاطفی به سرباز قدیمی رو به عنوان همسر انتخاب میکنه، اصلاً با واقعیت همخوانی نداره در واقع بزرگترین مشکل این داستانها بی احساس بودن شخصیت هاست. چطور میشه در برابر مرگ یک نفر واکنش شاد و رقص گونه داشت؟ مگه ما در یک داستان جنایی یا خون ریزی هستیم؟ این بی تفاوتی شخصیت ها واقعاً کلافه کننده است. حتی بخش "عشق" هم در این داستانها به طرز خنده داری سطحی طراحی شده؛ شاهزاده ها جوری رفتار میکنن که انگار هیچ استانداردی برای انتخاب همراه ندارند کافیه یک جادوگر با چندتا ترفند ظاهر کسی رو عوض کنه تا شاهزاده که انگار مغز نداره فوراً عاشق بشه این یعنی چقدر شخصیت ها و ارزشهای انسانی در این داستانها نادیده گرفته شده در نهایت هم که همه چیز رو میریزن سر کوچیکترین عضو خانواده و داستان رو با اون شروع میکنن