به عنوان کسی که خیلی روابط محدودی داره، با خوندن این کتاب ترسیدم!! چون زیادی از اهمیت روابط میگفت.
اولا میخوام این مورد رو اضافه کنم، درسته که روابط مهمه
اما حواستون باشه با چه ادمهایی، وارد چه روابطی میشین.
هرکسی این لیاقت رو نداره که وارد دایره اطرافیانتون بشه، درسته با خوندن این کتاب ممکنه فکر کنین منزوی بودن یا تنهایی رو ترجیح دادن ممکنه خطرناک باشه اما قطعا وجود آدمهای بی ارزش تو زندگی خسران و خطر بیشتری داره. (لازم دیدم حتما این موضوع رو مجددا تاکید کنم)
ولی بطور کلی مغز رفیقباز از اون کتابهاییه که باعث میشه به روابط آدمها از یه زاویه کاملاً متفاوت نگاه کنی. بن راین با زبانی ساده و بدون اینکه زیادی وارد اصطلاحات پیچیده علمی بشه، توضیح میده چرا مغز ما برای ارتباط با بقیه آدمها ساخته شده و تنهایی فقط یه حس بد نیست، بلکه روی سلامت جسم و روانمون هم اثر میذاره.
چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرد این بود که نویسنده فقط به گفتن نتایج تحقیقات اکتفا نمیکنه؛ برای هر موضوع مثالهای واقعی و داستانهای جالب میاره و همین باعث میشه مطالب خشک و خستهکننده نشن. البته بعضی بخشها حس میکنی کمی تکراریه و میشد خلاصهتر نوشته بشه، ولی در کل روند کتاب جذابه و آدم رو تا آخر همراه خودش نگه میداره.
اگه به عصبشناسی، روانشناسی یا شناخت رفتار آدمها علاقه داشته باشی، احتمالاً از خوندنش لذت میبری. این کتاب قرار نیست معجزه کنه یا نسخهای برای بهتر زندگی کردن بده، اما کمک میکنه بفهمی چرا داشتن رابطههای سالم و صمیمی برای مغز و کیفیت زندگیمون اینقدر مهمه. به نظرم ارزش خوندن داره، مخصوصاً برای کسایی که دوست دارن پشت رفتارهای اجتماعی آدمها رو از دید علم بشناسن.
اولا میخوام این مورد رو اضافه کنم، درسته که روابط مهمه
اما حواستون باشه با چه ادمهایی، وارد چه روابطی میشین.
هرکسی این لیاقت رو نداره که وارد دایره اطرافیانتون بشه، درسته با خوندن این کتاب ممکنه فکر کنین منزوی بودن یا تنهایی رو ترجیح دادن ممکنه خطرناک باشه اما قطعا وجود آدمهای بی ارزش تو زندگی خسران و خطر بیشتری داره. (لازم دیدم حتما این موضوع رو مجددا تاکید کنم)
ولی بطور کلی مغز رفیقباز از اون کتابهاییه که باعث میشه به روابط آدمها از یه زاویه کاملاً متفاوت نگاه کنی. بن راین با زبانی ساده و بدون اینکه زیادی وارد اصطلاحات پیچیده علمی بشه، توضیح میده چرا مغز ما برای ارتباط با بقیه آدمها ساخته شده و تنهایی فقط یه حس بد نیست، بلکه روی سلامت جسم و روانمون هم اثر میذاره.
چیزی که بیشتر از همه توجهم رو جلب کرد این بود که نویسنده فقط به گفتن نتایج تحقیقات اکتفا نمیکنه؛ برای هر موضوع مثالهای واقعی و داستانهای جالب میاره و همین باعث میشه مطالب خشک و خستهکننده نشن. البته بعضی بخشها حس میکنی کمی تکراریه و میشد خلاصهتر نوشته بشه، ولی در کل روند کتاب جذابه و آدم رو تا آخر همراه خودش نگه میداره.
اگه به عصبشناسی، روانشناسی یا شناخت رفتار آدمها علاقه داشته باشی، احتمالاً از خوندنش لذت میبری. این کتاب قرار نیست معجزه کنه یا نسخهای برای بهتر زندگی کردن بده، اما کمک میکنه بفهمی چرا داشتن رابطههای سالم و صمیمی برای مغز و کیفیت زندگیمون اینقدر مهمه. به نظرم ارزش خوندن داره، مخصوصاً برای کسایی که دوست دارن پشت رفتارهای اجتماعی آدمها رو از دید علم بشناسن.