نظر مصطفی صدر برای کتاب صوتی برادران کارامازوف (با صدای سه بعدی)

«برادران کارامازوف» از آن کتاب هایی است که بعد از تمام شدنش، انگار تازه شروع می شود. داستایفسکی فقط داستان نمی نویسد؛ ذهن و روح انسان را می شکافد و خواننده را با سؤال هایی روبه رو می کند که پاسخ قطعی ندارند. بزرگ ترین نقطه قوت کتاب، شخصیت پردازی بی نظیر آن است. شخصیت ها صرفاً قهرمان یا ضدقهرمان نیستند؛ هر کدام آمیزه ای از فضیلت، ضعف، عشق، خشم، ایمان و تردید هستند. همین باعث می شود واقعی و فراموش نشدنی باشند. گفت وگوهای فلسفی کتاب، برخلاف بسیاری از آثار فلسفی، از دل داستان بیرون می آیند و به آن عمق می بخشند. داستایفسکی به جای اینکه عقیده ای را تحمیل کند، دیدگاه های مختلف را روبه روی هم قرار می دهد و قضاوت را به خواننده می سپارد. البته کتاب آسان خوان نیست. حجم زیاد، نام های متعدد شخصیت ها و ریتم آرام بعضی فصل ها ممکن است برای برخی خوانندگان چالش برانگیز باشد؛ اما اگر با حوصله خوانده شود، پاداش این صبر، تجربه یکی از عمیق ترین رمان های تاریخ ادبیات جهان است. به نظر من «برادران کارامازوف» فقط یک شاهکار ادبی نیست؛ شاهکاری در شناخت روان انسان است. کتابی که هرچه تجربه زندگی خواننده بیشتر باشد، معناهای تازه تری از آن کشف می کند