نظر Magda Torabi برای کتاب نظریه «ولش کن»

کتاب «ولش کن» برای من فقط یک کتاب نبود، بیشتر شبیه یک تلنگر آرام بود. انگار کسی کنارم نشسته باشد و یادآوری کند که لازم نیست همه چیز را تا آخرِ دنیا با خودم حمل کنم. بعضی دلخوری ها، بعضی نگرانی ها و حتی بعضی آدم ها، ارزش این همه درگیر شدن را ندارند. چیزی که در این کتاب دوست داشتم، سادگیِ حرف هایش بود. بدون پیچیده کردن زندگی، می گفت گاهی باید اجازه بدهیم بعضی چیزها همان طور که هستند بگذرند. نه از روی ضعف، بلکه برای حفظ آرامش خودمان. بعد از خواندنش، بیشتر به این فکر کردم که چقدر از انرژی ام را صرف چیزهایی می کنم که هیچ کنترلی روی آن ها ندارم. شاید «ولش کردن» همیشه فراموش کردن نباشد؛ گاهی یعنی دیگر اجازه ندهیم چیزی ذهن و قلبمان را خسته کند. برای من، این کتاب یادآور این جمله شد که آرامش، همیشه در به دست آوردن نیست؛ گاهی در رها کردن است.