نظر Ali JJ برای کتاب صوتی جنگ و صلح (جلد چهارم)

جلد چهارم یه جورایی اوج اون حس سنگینی و هرج ومرجیه که از جلد سوم شروع شده بود، ولی اینجا دیگه همه چی کاملاً می ریزه به هم. حمله ناپلئون به روسیه و اتفاقاتی مثل تخلیه مسکو، یه فضای عجیبی می سازه؛ انگار دنیا از کنترل خارج شده و هیچ کس واقعاً نمی دونه قراره چی بشه. چیزی که خیلی تو این جلد به چشم میاد اینه که تولستوی قهرمان بازی رو عملاً می ذاره کنار. یعنی دیگه خبری از اون تصور کلاسیک «یه آدم بزرگ همه چی رو نجات می ده» نیست. حتی ناپلئون هم اون جوری که باید، قدرتمند و تعیین کننده به نظر نمیاد. بیشتر حس می کنی همه چی داره با یه جریان بزرگ تر جلو می ره که هیچ کس کامل روش کنترل نداره. پیر تو این بخش واقعاً جذاب می شه. اون صحنه هایی که تو مسکو می مونه و بعدش اسیر می شه، یه جور تغییر اساسی توش ایجاد می کنه. انگار برای اولین بار یه آرامش واقعی رو تجربه می کنه، اونم وسط بدترین شرایط ممکن. این تضاد خیلی قشنگه؛ اینکه آدم وسط فلاکت به یه درک عمیق تر از زندگی برسه. از اون طرف، داستان پرنس آندری هم به یه نقطه خیلی احساسی و سنگین می رسه. بدون اینکه بخوام اسپویل کنم، می شه گفت اینجا بیشتر از همیشه با مفهوم مرگ، بخشش و رهایی درگیر می شه. یه جور جمع بندی برای مسیریه که از اول داستان اومده. در کل، جلد چهارم بیشتر از اینکه درباره خودِ جنگ باشه، درباره اثراتشه؛ روی آدم ها، روی شهرها، روی ذهن و روح. یه جورایی نشون می ده وقتی همه چی فرو می پاشه، تازه چیزهای مهم تر مثل انسانیت، همدلی و معنا خودشون رو نشون می دن. حس کلی این جلد یه ترکیب عجیبه از ویرانی و آرامش؛ انگار وسط خاکسترها، یه جور روشنایی کوچیک پیدا می کنی