نظر آرثئا برای کتاب انجمن فوق سری ساحران

کتاب خوبی بود. یه فانتزی نسبتا آروم و لطیف که توش میتونستی امنیت و آرامش پیدا کنی و خبری از اضطراب و غم نبود. حتی نگرانی ای که وجود داشت از عشق به کسایی که دوستشون دارن سرچشمه گرفته بود. با وجودی که فانتزی بود و شخصیت اصلی یه ساحره ست ولی به نظرم جامعه ی امروزی رو خیلی خوب به تصویر کشیده مخصوصا وقتی از تفاوت ها و پذیرفته شدن توی جامعه صحبت میکرد. از طرفی خیلی رابطه ی نزدیکی با طبیعت داشت، توصیفاتش خیلی دلچسب بود و منی که عاشق طبیعت و فضاهای دنج و خلوت هستم از تصور ناکجاکده لذت بردم. شخصیت سازی دخترا رو خیلی دوست داشتم؛ رزتا آروم و متین بود، آلتامیرا کنجکاو و شیطون و تراکودا شخصیتی محافظ و شجاع داشت. هر کدوم به نوبه ی خودشون شیرین و دوست داشتنی بودن و فکر میکنم برای بقیه ی افراد خونه یه نور حیات بودن، چیزی که اونا رو به هم پیوند میداد و شاد و سرزنده نگهشون میداشت. شیمی بین جیمی و میکا هم جالب بود با وجودی که جیمی محتاط و در عین حال بدخلق بود با شادابی و انرژی میکا که به همه لبخند می زد تعادل خوبی ایجاد میکرد. یه چیز جالبی هم میخوام بگم که البته ربطی به داستان نداره ولی میکا اسم یه سنگه و این نامگذاری انگار یه پیوند کوچیک بین این شخصیت و طبیعت ایجاد کرده. تازه میکای طلایی خیلی منو یاد ذرات طلایی جادوی ای که میکا مون توصیف میکرد میندازه!