نظر مهناز فروغیان برای کتاب چشم‌ها بهترین بخش ماجرا

این کتاب بیش از هر چیز بر ایجاد حس اضطراب تکیه دارد.!! مونیکا کیم در خلق فضایی تیره و پرتعلیق موفق عمل کرده اما به نظر من در برخی بخش ها از مرز واقع گرایی عبور می کند و داستان بیش از حد اغراق آمیز می شود. یکی از ضعف های کتاب پرداخت شخصیت های جفری و الکسیس است. نویسنده تا پایان آن ها را در هاله ای از ابهام نگه می دارد و هر دو را مشکوک جلوه می دهد اما در نهایت پاسخ روشنی درباره انگیزه ها و نقش واقعی شان ارائه نمی کند. همین مسئله باعث شد که پایان داستان برایم کاملاً قانع کننده نباشد. در مجموع کتاب از نظر فضاسازی و ایجاد تعلیق اثری قابل توجه است اما ابهام بیش از حد درشخصیت پردازی و اغراق در فضای روان شناختی از تأثیر نهایی آن کاسته است. همچنین به نظر من این کتاب برای همه مناسب نیست فضای تاریک و سنگین و گاه آزاردهنده آن ممکن است برای افرادی که روحیه حساسی دارند خوشایند نباشد. بنا بر این اگر به دنبال داستانی واقع گرایانه با پاسخ های روشن برای همه گره های داستانی هستید ممکن است مانند من کمی ناامید شوید. با تشکر از کتابراه