نظر زیبا علیپور برای کتاب سیرکی که می‌گذرد

من ذاتا رمان دوست ندارم و خیلی کم پیش میاد از یه رمان خوشم بیاد این کتابم کلا درهم، بی محتوا، پریشاتی، بلاتکلیفی، سر و تهش معلوم نیست. انگار از اولش تا آخرش دارم تو چنتا خیابون و کافه تو پاریس میگردم انقدر اسم خیابون و کافه هست که گیج شدم و اصولا به همین دلیل رمان دوست ندارم کلماتی از درد و مصیبت بی هیچ تصمیم منطقی و درست کنار هم جیده میشن انگار من وقتیکه ذهنم آشفتس و تخلیه ذهنی میکنم و مینویسم میشه رمان؟!