نظر نرگس گیلانی برای کتاب پری زاد «پروشات»: همسر داریوش دوم، زنی شجاع و جسور

نکات قابل نقد ۱. مرز میان تاریخ و تخیل بزرگ ترین ضعف کتاب همین جاست. از آن جا که دربارهٔ زندگی خصوصی پروشات اطلاعات تاریخی اندکی وجود دارد، نویسنده ناچار بخش زیادی از گفتگوها، احساسات و روابط را تخیل کرده است. اگر خواننده این اثر را به عنوان «تاریخ» بخواند، ممکن است دچار برداشت نادرست شود . ۲. اتکای زیاد به منابع یونانی بخش عمده شناخت ما از پروشات از نویسندگانی مانند کتزیاس و پلوتارک می آید؛ منابعی که خود نیز گاه اغراق آمیز یا جانبدارانه اند. اگر کتاب این محدودیت منابع را برای خواننده پررنگ نکند، ممکن است برخی روایت ها قطعی تلقی شوند، در حالی که محل بحث اند در مجموع برای مطالعه ارزشمند است اما می توانست غز رولیت داستانی بیشتری بهره ببرد و کمتر جنبه گزارش نویسی داشته باشد.