نظر مهدی مجیدی فر برای کتاب جنایت و مکافات

۱. داستایفسکی در «جنایت و مکافات»، ژرفای روانِ جنایتکار را تا مرز جنون به تصویر میکشد و راسکولنیکف را نه یک تبهکار ساده، که قربانی ایدهای افراطی نشان میدهد. ۲. تقابل میان «انسان برتر» و وجدان اخلاقی، محور اصلی رمان است و نویسنده بهخوبی شکاف میان عقل سرد و عواطف انسانی را به رخ میکشد. ۳. فضای سنگین و آزاردهندهٔ سنپترزبورگ، نه تنها پسزمینه، بلکه بخشی از عذاب وجدان قهرمان داستان میشود و خواننده را در تبوتاب روحی او شریک میسازد. ۴. شخصیتپردازی بینظیر سونیا، نماد عشق و ایمان در برابر پوچی نیهیلیستی، تعادلی عمیق به داستان میبخشد و رستگاری را ممکن نشان میدهد. ۵. با وجود طولانی شدن برخی بخشها، این رمان یک روانکاوی بی همتا دربارهٔ گناه، مکافات، و امکان تولد دوبارهٔ اخلاقی است که هر خوانندهای را سالها به فکر وا میدارد.