نظر محمود توتونچی برای کتاب موهب

کتاب «موهب (مغ سوم)» روایتگر داستان مَغی (یک مرد معنوی آیین مهری) است که در برابر موبدانی به مبارزه برمی خیزد که به بندگی شیطان افتاده اند. از نگاه نویسنده، کارِ مغ ها دنباله روی از راه حضرت ابراهیم (ع) در نبرد با خرافات باطل است؛ چنان که نخستین مَغ در حقیقت، خود ابراهیم خلیل الله است. اما گروهی از موبدان، به جای تداوم این راه توحیدی، به آیین های خرافی و انحرافی روی آورده اند. قالب داستان، همچون آثار پیشین نویسنده درباره امور ماورائی مانند اجنه شیاطین جادوگران است که برای خیلی جذابیت دارد ولی در محتوا طبق معمول نویسنده، روایتگر کشمکش میان نیروهای معنویِ خیر (جادوگران، فرشتگان و جنّیان نیک خواه) با هماوردان اهریمنی است. با این حال، محتوای اثر بیش از هر چیز در این بخش، بر نابودی نیروی خرافه متمرکز است. مصداق بزرگ این خرافه، شخصیت «فیول» — دختر ابلیس — است که در دشت سیانا (که در عالین نیز به آن اشاره شده) ظهور می کند. زمان مادی داستان به عصر مادها بازمی گردد و بستر رخدادها، «فلات آسمانی ایران» (به تعبیر نویسنده) نام گرفته است. در کنار متن اصلی، در انتهای کتاب توضیحاتی از سوی نویسنده افزوده شده که در نوع خود ابتکاری و حاوی نگاه های بدیعی است و می تواند محل گفت وگوی اندیشه وران باشد. اگرچه کتاب از نظر سبک به آثار قبلی شباهت دارد، اما به نظر من در سطح «هفت جن» یا «نیاسو» قرار نمی گیرد، به ویژه در بخش های مربوط به جن ها و صحنه پردازی های عاطفی و کمی در القاء پیامها تکرار زیاد است نکتهٔ منفی دیگر، افزایش سریع و تصاعدی قیمت نسخهٔ مجازی هم زمان با گرانی های اخیر است. با همهٔ این ها، امیدوارم از مطالعهٔ این کتاب لذت ببرید. منتظر جلد بعدی با جذابیتهای بیشتر هستیم