نظر شایان شهیدی برای کتاب مرگ ایوان ایلیچ

کتابی (مفهومی) که فهمش بر هر موجود زنده ای واجب الاجراست ولی خب افسوس که فقط انسان است که این قابلیت (فهم) را دارد به راستی که فقط این مرگ است که حق و حقیقت هر انسانیست و ما بقی چیزهایی است که خیال میکند برای او به حق است... کتاب واقعا قلمی آگاهانه و زیبایی و فضاسازی به شدت دقیق و ملموسی داشت چیزی که داخل کتاب بیشتر از همه منو به فکر فرو برد افکار گذرا و اندک ثانیه هایی بود که ایوان به کودکی خویش نگریست ولحظه هایی که حس و حال کودکی بود که آنقدر شیرین هستند که حتی در بالین تلخ مرگ هم نمیشود مزه شان را حس نکرد و بار دیگر فقط با مرورشان آنرا نچشید.. اری واقعا زندگی شیرینترین دورانشو توی قبل از عاقل شدن (بزرگ شدن) داره و نمیشود از این حقیقت گرچه و تلخ و شیرین چشم پوشی کرد..