نظر مهناز فروغیان برای کتاب بر اساس داستانی واقعی

«بر اساس داستانی واقعی» کتابی است که تا صفحات آخر با تعلیق و ابهام شما را با خودش همراه می کند، اما پایانش ممکن است برای همه رضایت بخش نباشد. در طول داستان مدام حس می کردم در مه غلیظی فرو می روم؛ چون تصورم این بود که قرار است یک روایت واقعی بخوانم، اما هرچه جلوتر رفتم، احساس کردم نویسنده عمداً با ذهن خواننده بازی می کند و در پایان هم پاسخی روشن ارائه نمی دهد. برای من این حس شبیه این بود که نویسنده سرم را کلاه گذاشته است! البته از نظر ادبی، این بازی با مرز واقعیت و خیال قابل دفاع است، اما سلیقه من نبود. به خصوص در ابتدای کتاب به سختی توانستم با داستان ارتباط برقرار کنم . مثلا در قسمتی از کتاب به خواننده القا می شود که «خوانندگان حقیقت می خواهند، نه تخیل.» اما خود رمان این ادعا را زیر سؤال می برد. در نهایت، نویسنده نشان می دهد که گاهی تخیل بهتر از واقعیت می تواند حقیقتی عمیق تر را بیان کند. با این حال، اگر به رمان های روان شناختی و مبهم علاقه دارید و از داستان هایی که تفسیرشان را به عهده خواننده می گذارند لذت می برید، احتمالاً تجربه متفاوتی از این کتاب خواهید داشت. با تشکر از کتابراه