نظر محمدامین برای کتاب صوتی همه‌ی آنان از خدایان بودند 2: ددسگال 3

ایدهٔ اولیهٔ داستان جذاب بود، اما پرداخت آن به شدت سست و ناپخته از کار درآمده است. به وضوح می توان ردپای رمان «جوینده» را در سراسر روایت دید؛ الگوبرداری که نه تنها خلاقیتی به اثر نبخشیده، بلکه آن را به حاشیه ای کمرنگ از اثری قوی تر تبدیل کرده است. جهانی که بر محور نفیلیم ها، خون خواران و تهدید نابودی بنا شده، در عمل چنان بی پایه روایت می شود که خواننده از همان سطرهای نخست در هاله ای از ابهام فرو می رود. برای نمونه، هرگز روشن نمی شود که راوی چگونه به خاطرات مردگان دست می یابد، یا نفرینی که به آن اشاره شده، با چه منطقی با تصورات ذهنی ما هماهنگ نیست. اما نقطهٔ اوج ضعف، جایی است که داستان بی آنکه کوچک ترین بستر علمی یا نمادینی فراهم کند، از پیوند یک انسان ناقص با انسانی دیگر، موجودی حیوان صفت پدید می آورد؛ تحولی که نه تنها نامعقول، بلکه از نظر روایی کاملاً بی توجیه جلوه می کند. چه زیبا می شد اگر نویسنده به جای این ساختار سست، داستان را بر بستر پدیده های واقعی و شگفت انگیز جهان پیرامونمان بنا می نهاد؛ رازهایی چون اهرام مصر، کشتی نوح یا مهبانگ (بیگ بنگ). این پدیده ها خود به تنهایی چنان ظرفیتِ حیرت و پرسش آفرینی دارند که می توانستند به داستان عمق و اعتبار بخشند و جای توجیه های بی پایه را با شگفتی های حقیقی پر کنند.