نظر علی باقری برای رمان کلبه عمو تام

کتاب کلبه عمو تام اثر ماندگار هریت بیچر استو که با تصویر سازی یک خانواده مزرعه دار مقروض به سرپرستی آقای شلبی شروع میشه؛ صاحب مزرعه به علت بدهی هایی که ناشی از مدیریت ناصحیح مزرعه اش بود ناچار به فروش بهترین و سربراه ترین برده اش تام میشه؛ در این داستان، داستان های مرتبط با هم با افرادی متنوع با بن مایه برده داری و استثمار نژادی پست به رغم طبقه حاکم و صاحب ثروت و زور پی گرفته می شه تا نهایتا نقش هر کدام از شخصیت ها در سیر وقایع در نقطه ای به هم پیوند بخوره؛ اما در بین ظلم و ستم جاری بر پیکره اقلیتهای جامعه آن روز آمریکا؛ افرادی هم پیدا می شوند که از برده داری و استثمار انسان هایی شبیه خودشان و دارای احساسات و عواطف مشابه، اعلام انزجار و برائت می کنند اما مشابه آگوستین کار عملی چندانی انجام نمی دهند و حتی بدلیل ضعف ایمان و برخورداری از عنصری سست حتی قادر به عمل به وصیت تنها دخترش ایوا، علارغم نداهای درونی اش نمی شه - با این وجود، شخصیت با ایمان و استوار تام به ما نشان می دهد که حتی در ناملایم ترین روزهای زندگی هم نباید از رحمت خدا ناامید شد و نسبت به خطاهای دیگران بی تفاوت بود؛ او بنای کار خود را بر مهرورزی و صبر قرار داد و بلاخره به مطلوب و محبوب دلش رسید با این وجود سیر حوادث و نظامات حاکم جامعه آن روزگار آمریکا که به روشنی در این داستان انعکاس پیدا کرده، همانند تصاویر تجارت برده ها (صحنه های جدایی مادر از فرزند و زن از شوهر و رفتارهای خشن با طبقات فرودست جامعه)، تکان دهنده و تامل برانگیز است و باعث احساس شرمساری نوع بشر است. در پایان- محبت به هم نوع و توکل بر خدا جواب می دهد- برای رهایی از بردگی فیزیکی اول باید تفکر ابتلا بردگی و لزوم آنرا را از بین برد.