نظر لیلا برای کتاب سیرکی که می‌گذرد

یه کتاب که انگار توی مه گم می شی! راستش رو بخواید، تا حالا فکر نمی کردم یه کتاب بتونه اینقدر آدم رو توی خودش غرق کنه. کتاب «سیرکی که می گذرد» از پاتریک مودیانو رو تموم کردم و هنوز دارم سعی می کنم بفهمم دقیقاً چه اتفاقی افتاد! داستان اصلاً شبیه کتاب های معمولی نیست که یه خط شروع بشه و یه خط تموم بشه. بیشتر شبیه اینه که داری توی یه خیابون بارونی و مه گرفته قدم می زنی و یه سری خاطره و آدم رو از کنار خودت رد می کنی که حتی مطمئن نیستی واقعی هستن یا نه. مودیانو خیلی خوب تونسته اون حس «گم گشتگی» رو منتقل کنه. انگار قهرمان داستان (و خودِ ما هم) مدام داریم دنبال چیزی می گردیم که شاید اصلاً وجود نداشته یا خیلی وقت پیش از دستمون رفته. کتاب شاید برای کسی که دنبال هیجان و اکشنه اصلاً مناسب نباشه، چون اتفاقات خیلی آروم و دراماتیک پیش میرن. اما اگه دوست دارید کتابی بخونید که شما رو به فکر فرو ببره و یه حال و هوای خاص و کمی غم آلود بهتون بده، حتماً بخونیدش. من که خیلی ازش لذت بردم، هرچند وقتی تموم شد، حس کردم یه کم تو خودم رفتم!