نظر بهاره محمدی اسفه برای کتاب صوتی خدمتکارها

سالها پیش این رمان رو خواندم و از آن دسته آثاری بود که در ذهن من ماند. فیلم آن را دیدم و کتاب صوتی آن را شنیدم و برایم روشن است که در آینده باز هم به آن رجوع خواهم کرد. همه ما درباره درباره بردگی سیاهپوستان در آمریکا و کارشان در مزارع پنبه چیزهایی شنیده ایم. شاید نام جنگ های الغای بردگی هم به گوشمان خورده باشد و اندیشیده باشیم که خوب همه چیز تمام شد، بردگان آزاد شدند. ولی این پایان قصه بردگی نبود. بردگی مثل چیزی لزج و چسبناک به زندگی سیاهان آمریکا چسبیده بود و به راحتی رهایشان نمی کرد. در این کتاب که داستان آن در دهه ۶۰ میلادی در ایالت های جنوبی می گذرد به خوبی می توان رد همان نوع رفتارهای توهین آمیز و تبعیض نژادی را دید. و در عین حال از انسانیت لذت برد. می توان عشق را بدون توجه به رنگ پوست تجربه کرد. در بخش هایی از داستان دلم به حال سفید پوستان هم سوخت که نمی توانستند علاقه خود را به نژاد دیگر بیان کنند. شخصیت های داستان بسیار زنده و قابل درک هستند. می توان صدای فریاد های میانی را از سطور قصه شنید یا تیزی نگاه هیلی را حس کرد یا دل سپرد به مهربانی آی بیلین. روایت اثر خوب بود البته در یکی دو جا تلفظ درست نبود مثل ترکیب باغ عدن. با سپاس از کتابراه