نظر اسماعیل یوسفی برای کتاب چگونه از خجالت و کمرویی عبور کردم؟

اینکه بتونی در اون شرایط احساسات خودت رو کنترل کنی و در بیشتر مواقع و موارد آدم ها را برمبنای شرایط روانی اون لحظه شون تحلیل کنی واقعا حیرت انگیزه. و البته صداقت نویسنده دکتر ویکتور فرانکل که با اون جایگاه علمی و روانپزشکی بازم اعتراف میکنه و بدون ادا و اصول میگه «عصبانی شدم» «متنفر شدم» «گریه کردم» «حال و حوصله سخنرانی نداشتم» حتی جایی میگه که سیب زمینی دزدیدم! و مواردی از این قبیل. اینکه سعی نکرده خودش رو «به دروغ» تافته جدا بافته و خیلی پیامبر گونه معرفی کنه و بقیه رو زندانیان سطح پایین معرفی کنه، واقعا تحسین برانگیزه. شاید اگه فرد دیگه ای بود این کار رو نمیکرد و همش سعی می کرد بگه من اون آدم خوبهٔ زندان بودم!!! این صداقته خیلی جای تحسین داره