نظر parniyan hoshyar برای کتاب قند تلخ

اینکه بیشتر مردها تا حد زیادی تحت تأثیر احساسات و هوس هایشان هستند، شکی نیست. اما به نظر من، صدرا نباید تنها یک سال بعد از طلاقش تصمیم به ازدواج می گرفت، آن هم با شهرزاد؛ کسی که همیشه از او انتظار صداقت، آبرو و پختگی می رفت. از طرف دیگر، خودِ شهرزاد هم اسیر احساسات و عشق قدیمی اش شد و پاسخ مثبت داد. هر روان شناسی می داند که کنار آمدن واقعی با طلاق، از بین رفتن احساسات گذشته و آمادگی برای یک عشق جدید، معمولاً بین سه تا پنج سال زمان می برد. شهرزاد خودش را فدای عشقی کرد که حتی در گذشته هم علاقه عمیقی به او نداشت. از طرفی، ستاره که عشق واقعی صدرا بود، به خاطر خواسته های پدر و مادرش ازدواج کرد. محبت صدرا نسبت به شهرزاد هم بیشتر شبیه یک علاقه دوستانه بود، اما در شرایط بیماری و آسیب روحی، آن را با عشق اشتباه گرفت؛ عشقی که بیشتر از سر دلسوزی و نیاز به حمایت شکل گرفته بود تا یک علاقه واقعی. کم نیستند زوج هایی که بعد از ازدواج و جدایی، دوباره به هم برمی گردند. اما شهرزاد، با وجود تحصیلاتش در روان شناسی و پختگی ای که از او انتظار می رفت، تحت تأثیر احساسات گذشته قرار گرفت و تمام واقعیت ها، مشکلات و گذشته مردی را که زمانی عاشق شخص دیگری بوده، نادیده گرفت. به نظر من، صدرا واقعاً عاشق ستاره بوده و خواهد ماند. او چشمانش را روی واقعیت بست و مانند یک نوجوان کم تجربه، وارد ازدواجی شد که از همان ابتدا مشخص بود اگر روزی ستاره برگردد، زندگی اش از هم خواهد پاشید. نتیجه این ماجرا این است که حتی آدم های عاقل و پخته ای مثل شهرزاد هم ممکن است اشتباه کنند و گاهی فردی مثل ستاره، که تصمیم نادرستی گرفته، با گذشت زمان به بلوغ و پختگی برسد. از سوی دیگر، اطرافیان هم بی تقصیر نبودند؛ پدر و مادر صدرا نباید