نظر akbar azizi برای کتاب صوتی شاهنامه از آغاز تا جمشید

هرچه بیشتر شاهنامه را خواندم، بیشتر به این احساس رسیدم که در برخی بخش ها، گویی صدای دیگری در میان سخن فردوسی شنیده می شود؛ صدایی که نه با روح آزادگی، خردورزی و هویت ایرانی جاری در سراسر این اثر هم آواز است و نه با انسجام فکری آن سازگاری کامل دارد. همین ناهمگونی این پرسش را در ذهنم پررنگ تر کرد که آیا این ابیات از آغاز جزئی از پیکره شاهنامه بوده اند، یا آنکه گذر زمان و اقتضائات هر عصر، ردپای خود را بر این میراث سترگ نیز بر جای گذاشته است؟ پاسخی قطعی برای این پرسش ندارم، اما هر بار که به آن بخش ها می رسم، بیش از آنکه صدای فردوسی را بشنوم، پژواک روزگاری را می شنوم که گاه بر قلم ها نیز فرمان می رانده است.