نظر مژده برای کتاب عروس بیستم (زندگی پرماجرای مهرالنساء ملکه ایرانی هندوستان)

داستان های تاریخی همیشه جذابیت خاص خودشان را دارند، خصوصا تاریخ هند تا حدودی با فرهنگ ایرانی و زبان فارسی گره خورده، مترجم از بعضی واژه های فارسی مثل نماز کردن, پرماسیدن, همخفت, رایزن و شبستان استفاده کرده بود که خیلی مناسب و به جا بودند و حالت تصنعی نداشتند، در پی سخن به کتاب «شاهبانوی گل ها» اشاره شده بود که متاسفانه در کتابراه نبود و خوشحال میشیم اگر اضافه بشودنکته جالب کتاب های تاریخی هندی حضور «رقیه بیگم» در همه جا هست، واقعا برام سواله، تو کی هستی رقیه بیگم؟ تو چی هستی رقیه بیگم؟