نظر فرزانه گل مرجان برای کتاب صوتی زنی در کابین 10

رمان «زنی در کابین ۱۰» اثر، یکی از موفق ترین تریلرهای روان شناختی سال های اخیر است که با الهام از فضای آثار کلاسیک معمایی، داستانی پرتعلیق را در محیط بسته یک کشتی تفریحی روایت می کند. مهم ترین نقطه قوت کتاب، فضاسازی آن است. محدود بودن مکان وقوع حوادث، احساس انزوا، بی اعتمادی و اضطراب را به خوبی به خواننده منتقل می کند و باعث می شود هر شخصیت به یک مظنون بالقوه تبدیل شود. شخصیت اصلی، «لو بلک لاک»، خبرنگاری است که با مشکلاتی مانند اضطراب و تردید نسبت به ادراک خود دست وپنجه نرم می کند. این ویژگی، راوی را تا حدی غیرقابل اعتماد می سازد و تعلیق داستان را افزایش می دهد؛ زیرا خواننده همواره میان واقعیت و برداشت ذهنی او مردد می ماند. روث ور با فصل های کوتاه، ریتم سریع و سرنخ های حساب شده، موفق می شود کنجکاوی مخاطب را تا پایان حفظ کند و او را به دنبال کشف حقیقت بکشاند. با این حال، رمان از ضعف هایی نیز رنج می برد. برخی شخصیت های فرعی پرداخت عمیقی ندارند و بیشتر برای پیشبرد داستان به کار گرفته شده اند تا خلق شخصیت هایی ماندگار. همچنین، برخی اتفاقات به ویژه در بخش پایانی، بیش از اندازه بر تصادف یا خوش شانسی استوار هستند و از باورپذیری روایت می کاهند. انگیزه های بعضی شخصیت ها نیز به اندازه کافی بسط پیدا نمی کند و در نتیجه، پایان بندی برای برخی خوانندگان کاملاً قانع کننده نیست. از نظر مضمونی، کتاب بیش از آنکه به مسائل روان شناختی عمیق بپردازد، بر ایجاد هیجان و غافلگیری تمرکز دارد. بنابراین، نباید انتظار اثری هم سنگ رمان های روان شناختی کلاسیک را داشت. با این وجود، نویسنده در حفظ تعلیق، کنترل ریتم و ایجاد حس ناامنی بسیار موفق عمل کرده است. در مجموع، «زنی در کابین ۱۰» رمانی سرگرم کننده است