نظر ن د ا ز ر ن د ی برای کتاب صوتی در باب امیدواری

اینکه کتاب در بخش هایی از ترجمه به فارسی خود، ایرانیزه شده بود و منطبق با فرهنگ و عرف ایران، بیان شده بود و گاهی حتی نظرات مترجم و پیشنهادات او، به خوانندگان بیان شده بود، برای من جالب بود و نمی دانم این بومی گری در ترجمه و امانت متن، درست است یا نه؟! کتاب در باب امیدواری، اثر آلن دوباتن، کتابی است که به خوانندگانش دریچه و آگاهی می دهد و بیشتر راه های ناامیدی را می آورد تا راه های امیدواری و رسیدن به امید!؟ اما آلن دوباره از این صحبت کمتر می کند که امید اصلا هست؟! خوبه که باشد؟! چه چیزهایی امیدواری ایجاد می کند و...؟! گویی نویسنده کتاب در فصول انتهایی، بهتر دستش آمده است که موضوع را بازتر کند و شاید از بازگویی مطالب مشهود، کمی دورتر شود و تکرار ناامیدی های گونه های مختلف را نشمرد. آلن دوباتن، کمی پیچیده و گنگ می نویسد و هر کتابش با کتاب دیگرش از روش خاص و متفاوت تولید محتوا می کند.