نظر فائزه طلایی برای کتاب رختشویخانه لبخند یون نام دونگ

کتاب «رختشویخانه ی لبخند یون نام دونگ» نوشته ی کیم جی یون، از پنج داستان به هم پیوسته تشکیل شده که در یک محله ی قدیمی در سئول به نام یون نام دونگ می گذرد. نقطه ی مرکزی این روایت ها خشکشویی کوچکی است که نقش مهمی در اتصال شخصیت های مختلف به یکدیگر ایفا می کند. داستان اصلی با مردی به نام جانگ آغاز می شود که پس از یک حادثه برای سگش، به این خشکشویی می رود و دفترچه ای سبز را پیدا می کند که در آن افراد ناشناس تجربه ها و احساساتشان را نوشته اند. هر داستان بر شخصیت خاصی تمرکز دارد، مثل یک زن جوانی که به تازگی از رابطه ای جدا شده، نویسنده ای که با بن بست شغلی روبه روست یا خانواده ای که در تلاش برای پیدا کردن خانه ای مناسب هستند. با وجود تفاوت هایشان، همه ی آن ها درگیر نوعی بحران عاطفی یا روانی اند. این دفترچه ی سبز باعث می شود مسیر آن ها به هم گره بخورد و نوعی ارتباط غیرمستقیم میانشان شکل بگیرد. دفترچه به فضایی برای نوشتن، پاسخ دادن و شنیده شدن تبدیل می شود؛ افراد احساساتشان را در آن ثبت می کنند و گاهی پاسخ هایی دریافت می کنند که نه تنها باعث همدلی بلکه نوعی حس دیده شدن و تعلق هم در آن ها ایجاد می کند. از طریق این تعاملات غیرمستقیم، خشکشویی به مکانی فراتر از محل شست وشوی لباس تبدیل می شود.