نظر Alma برای کتاب بوف کور

در اولین برخورد، کتاب گیج کننده و حتی سنگین به نظر میرسه. روایت خطی نیست، مرز بین خواب، خیال و واقعیت مدام جابه جا می شود و گاهی احساس می کنی نویسنده عمداً می خواهد تو را در ذهن آشفته راوی قرار دهد. اما اگر با حوصله بخوانی، متوجه می شوی زیبایی کتاب دقیقاً در همین فضای رازآلود و روان شناختی است. زبان صادق هدایت بسیار قوی و شاعرانه است و بعضی جمله های کتاب تا مدت ها در ذهن می مانند. در عین حال، فضای کتاب بسیار تاریک است. تنهایی، مرگ، پوچی، ترس و وسواس ذهنی تقریباً در تمام صفحات حضور دارند. اگر دنبال یک داستان سرگرم کننده یا پرحادثه باشید احتمالاً از این کتاب لذت نمیبریدنظر شخصی من اینکه که فضای خیالی خیلی خوبی ایجاد میکند و ارزش زیادی دارداین کتاب بیشتر شبیه اثری است که بعد از تمام شدنش تازه شروع می کنی درباره اش فکر کردن. شاید همه جزئیاتش را متوجه نشوی، اما حس و فضای آن تا مدت ها همراه خواننده می ماند. اگر تا حالا رمان های کلاسیک یا فلسفی زیادی نخوانده ای، بهتر است بدون انتظار فهمیدن همه نمادها سراغش بروی.