نظر امیر کولیوند برای کتاب ملت عشق (چهل قانون عشق)

**ملت عشق** نوشته ی الیف شافاک، رمانی دوخطی است: از یک سو زندگی زنی امروزی به نام الا را روایت می کند و از سوی دیگر به رابطه ی معنوی شمس تبریزی و مولانا می پردازد. محور اصلی کتاب، عشق به عنوان نیرویی دگرگون کننده است؛ عشقی که از وابستگی و عادت فراتر می رود و انسان را به شناخت عمیق تر خود و جهان می رساند. نقطه ی قوت رمان، پیوند دادن عرفان شرقی با بحران های انسان معاصر است. الا در زندگی خانوادگی آرام اما بی روح خود گرفتار است و آشنایی با اندیشه های شمس، او را با پرسش هایی درباره ی معنا، ایمان، آزادی و عشق روبه رو می کند. در روایت تاریخی نیز شمس نقش شخصیتی را دارد که نظم ظاهری زندگی مولانا را برهم می زند تا حقیقتی عمیق تر را آشکار کند. با این حال، کتاب گاهی عرفان را ساده سازی و بیش از حد احساسی عرضه می کند. برخی شخصیت ها نیز بیشتر حامل پیام های معنوی اند تا انسان هایی کاملاً پیچیده. با وجود این، **ملت عشق** برای بسیاری از خوانندگان جذاب است چون مفاهیم سنگین عرفانی را با زبانی روان و داستانی قابل فهم بیان می کند. در مجموع، رمان بیش از آن که اثری تاریخی درباره ی مولانا و شمس باشد، تأملی داستانی درباره ی قدرت عشق، رهایی از ترس و شکستن عادت های روحی است.